انباشتن مطلب در مغز، یعنی به ذهن‌سپاری آن. ذهن‌سپاری ارتباط نزدیکی با آموختن دارد. روان‌شناسان کوشیده‌اند بیان کنند که چگونه بشر چیزی را که آموخته است، در خاطر نگاه می‌دارد و یا آن را فراموش می‌کند؛ ولی تاکنون کسی نتوانسته است همه مجهولات را در این زمینه پاسخ گوید. بنابر نظریه‌ای، چون انسان چیزی را یاد می‌گیرد، در او نوعی دگرگونی فیزیکی رخ می‌دهد؛ یعنی انرژی یا طرحی در مغز وی نقش می‌بندد. می‌گویند: این‌گونه اثرهایی که در مغز پدید می‌آید، با گذشت زمان نیز محو می‌شود. نحوه احساسات ما در برابر تجارب زندگی نیز خود عاملی است که علت فراموشی یا یاد‌‌آوری را بیان می‌کند. چرا که به‌طور کلی مردم، حوادث ناخوشایند را به فراموشی می‌سپارند؛ ولی خاطره‌های دلپذیر را در ذهن، زنده نگاه می‌دارند. مغز می‌تواند کارهای گوناگونی فرا بگیرد و هرچه بیشتر پرورش یابد، از عهده کارهای بیشتری برآید. مغزهای بسیار ساده بعضی از حیوانات، آموزش را به‌گونه سطحی و ناپخته فرا می‌گیرد؛ ولی بشر که مغزی پیشرفته دارد، توانسته است بزرگ‌ترین توانایی‌ها را در زمینه فراگیری از خود نشان دهد. اما درباره این سوال که مغز چگونه و در کجا معلومات را انباشته می‌کند ـ همان‌گونه که گفتیم ـ هنوز دانشمندان از عهده یافتن یک پاسخ کافی به این سوال برنیامده‌اند. با این حال، چنین به نظر می‌رسد که احتمالا ضبط معلومات به قشر بیرونی مغز ارتباط داشته باشد؛ یعنی همان سطح چین و موج‌داری که قسمت بیشتر مخ را پوشانده است. هرگاه این قسمت بر اثر جریان ضعیف برق تحریک شود، خاطره‌های گذشته به ذهن انسان باز می‌آید. پس از این‌گونه محرک‌ها مغز را برمی‌انگیزانند تا خاطره‌ای را که از دیرباز در خود سپرده است، بار دیگر «تازه» گرداند. در ضمن، این نکته را نیز می‌دانیم که هرگاه برخی از نقاط مغز آسیب ببیند، حافظه انسان از دست می‌رود. حال آیا این نقاط همان محل ذخیره معلومات هستند؟ ما نمی‌دانیم؛ حتی نمی‌دانیم که مطالب به چه ترتیبی در مغز گنجانده می‌شوند. برخی از دانشمندان تصور کرده‌اند که این عمل نوعی فرایند شیمیایی است؛ یعنی یاخته‌های عصبی مطالب را پس از شماره‌ گذاری به طریق شیمیایی، در لابه‌لای خود جای می‌دهند. برخی دیگر از دانشمندان معتقدند که حافظه، بر اثر نوعی دگرگونی دایمی در بافت عصبی پدید می‌آید. پس حافظه نیز هنوز به عنوان یکی از اسرار زندگی بشر، باقی مانده است. منبع:www.sampadia.com

پروانه ها با پای خود مزه را احساس میکنند . ـ شتر در هنگام تشنگی میتواند 95 لیتر آب را در کمتر از 3 دقیقه بنوشد . ـ تعداد افرادی که سالانه از نیش زنبور میمیرند بیشتر از کسانی است که سالانه از نیش مار میمیرند. ـ وزن اسکلت انسان بالغ 13 تا 15 کیلوگرم است . ـ تنها قسمت بدن که خون ندارد قرنیة چشم است . ـ فیل بالغ در روز 220 کیلوگرم غذا و200 لیتر آب مصرف میکند . ـ تعداد حشرات موجود در 5/2 کیلومترمربع زمین کشاورزی از انسانهای موجود در کل دنیا بیشتر است. ـ هرفرد عادی درسرخود 90 تا 120 هزار رشته مو دارد. ـ ریش انسان بالغ بر 5 تا 15 هزار و یک ابرو 450 تا 600 تار مو دارد. ـ گربه وسگ هر کدام 5 گروه خونی دارند و انسان 4 گروه. ـ زنبور عسل دو معده دارد: یکی برای انبار کردن عسل ویکی برای غذا. ـ سریع ترین عضله بدن انسان زبان است. ـ طول قد هر انسان سالم برابر 8 وجب دست خود اوست. ـ طول رگهای بدن انسان 560 هزار کیلومتر است. ـ خنده آسانتر از اخم کردن است؛ برای خندیدن انسان از 17 عضله صورت وگردن استفاده می کند در حالی که برای اخم کردن از 40 عضله. سعی کنید با چشم باز بخوابید اگر تمام زورتان را زدید حالا با تمام قوا تعجب کنید چرا که دلفین ها با یک چشم باز می خوابند. خپل ترین جانور روی زمین حلزون است که می تواند تا سه سال متوالی بخوابد. بیکار ترین حیوانات میمون های نر هستند چرا که آنها نیز مثل بعضی مردان ریزش مو پیدا کرده و سرشان حسابی خلوت می شود . بدبخت ترین موجود روی زمین جوجه است که قبل از تولد و بعد از مرگ خورده می شود. شکمو ترین و نوع دوست ترین موجود نوعی کرم است که در صورت پیدا نکردن غذا شروع به خوردن هم نوعان خود می کند. سنگین ترین قلب دنیا به وزن یک تن متعلق به سنگین ترین موجود دنیا یعنی وال است. استریل ترین و انتی باکتربال ترین حیوان دنیا نوعی سوسمار است که به غلت داشتن نوعی ماده ضد چرک هیچ گاه زخم هایش چرک نمی کند. کرم های نر می توانند همزمان عشق ده کرم ماده را در قلب خود داشته باشند چرا که آنها دارای ده قلب هستند. اگر بر حسب اتفاق دیدید که یک جیرجیرک زانوی خود را روی در اتاقی که شما در آن مشغول صحبت محرمانه با دوست صمیمی خود هستید گذاشته تعجب نکنید چرا که او با زانوی خود صدا ها را می شنود . پس شما هم برای تنیبه او با خشانت تمام به جای گوش مالی زانویش را بشکنید.